بی تو تبعیدم به این تنهایی

دوستان


	برای تو که دوستت دارم سه شنبه پنجم شهریور 1387 از همه ی این فاصله های تلخ ... از همه ی این روزهای دوری و تنهایی ... از همه ی این بغض های مدام ... از همه ی این دلتنگی های بی چون و چرا .. تا شب پر ستاره چشم های معصوم تو مسافرم . مقصدم آغوش پر وسوسه ی توست . آغوشی که بوی دلواپسی و قفس نمی ده . سفر خیلی سختی در پیش دارم نازنینم برای فتح " نگین" ی که قیمتی ترین گنجه . پشت هر پنجره ی رو به غروب چشم به راهم بشین ... خیز و به دار خوان مرادر شب شاعرانه ای خانه خراب کن مرا ای که خود آشیانه ای جفت بی بال پرت رو دعا کن هنوز هم : علی کوچولوی تو قصه ها