بی تو تبعیدم به این تنهایی

دوستان


	مرگ جمعه بیست و هفتم مهر 1386 سال هاست ... كه عطر يكريز ِ تن ِ تو تنها بهانه ام شده براي آشتي ِ دوباره با بهار براي قوت ِ قلب ِ باغچه ي كوچكي كه كه يك عمر آزگار‌‌ همزاد پاييزي من است . سال هاست ... كه غبار روي قاب عكس كهنه ات را پاك نكرده ام تا خداي نكرده اين تنها يادگاري هم كه از خود گذاشتي را ديگر نداشته باشم . سال هاست... كه مي دانم آمدنت فقط يك خيال ِ خام است . اما هنوز كه هنوزه براي ديدنت ثانيه به ثانيه ي عمرم را زير لبهاي ترك خورده ام زمزمه مي كنم ... شايد آخرين نت اين زندگي لحظه اي باشد كه در برابر خودم مي بينمت شايد مرگ فرصتي باشدبراي دوباره در آغوش گرفتنت... شاید ... شاید ...