بی تو تبعیدم به این تنهایی

مث سایه پا به پای روزگار

همه ی حادثه ها رو با منی

زیر آوار هجوم غصه ها

تو به جای من  خسته میشکنی

سر نوشتمون گره خورده به هم

تا ستاره می تپه تو آسمون

همدل و همراز بی کینه ی من

تا ته دنیا تو تقدیرم بمون

کوچه باغ تنتو وا کن به روی زندگی

همه ی پروانه های خسته رو بغل بگیر

تا دوباره قلب آینه بشکفه از نفست

اسمتو غزل بخون تو گوش باغچه های پیر

بذا تا خورشید خوابآلود و پیر قصه ها

از تو قاب مخمل چشمای تو آفتابی شه

پس بزن ابر کبود حسرتو با نفست

تا دوباره گنبد خاطره هامون آبی شه